No-Code Otomasyon Kurulumu: Araç Seçimi, Maliyet Modeli ve KVKK Sınırları

Son güncelleme: 10 Eylül 2026Mevzuat, ücret tarifeleri ve platform politikaları değişir. Bu rehber düzenli olarak gözden geçirilir.

Bu yazı E-Ticarette Yapay Zekâ ve Otomasyon Rehberi rehberinin bir parçasıdır.

No-code otomasyon araçlarını karşılaştıran içeriklerin neredeyse hepsi yanlış eksende karşılaştırıyor: kaç entegrasyonu var, arayüzü ne kadar kolay, aylık kaç dolar. Küçük bir e-ticaret operasyonu için belirleyici olan bunlar değil. Belirleyici olan iki şey var: faturalandırma biriminin ne olduğu ve Türk sistemlerinize gerçekten bağlanıp bağlanmadığı.

Bir üçüncü konu da var ve genellikle hiç konuşulmuyor: müşteri verisini yurt dışındaki bir araca göndermek, KVKK açısından yurt dışına veri aktarımı. Bunun bir prosedürü var ve “açık rıza aldım” cevabı, sürekli çalışan bir entegrasyon için geçerli bir dayanak değil.

Aşağıda bu üç konuyu sırayla açıyorum. Bilgiler Ağustos 2026 itibarıyla platformların kendi sayfaları ve KVKK’nın resmî yayınlarından; fiyatlar sürekli değiştiği için tutar yerine model anlatıyorum.

Faturalandırma birimi: gerçek maliyet farkı burada

Dört büyük aracın hesabı tamamen farklı mantıkla çalışıyor ve aynı iş akışı birinde diğerinin on katına gelebiliyor.

Zapier: adım başına (task)

Zapier’in kendi ifadesiyle: “Bir Zap’teki her adım ve her harici bağlayıcı çağrısı task kullanır.” Yani çok adımlı iş akışları cezalandırılıyor. Beş adımlı bir otomasyon, iki adımlı bir otomasyonun iki buçuk katı maliyet üretiyor — aynı işi yapsa bile.

Havuz da paylaşımlı: “Task’lar hesabınız genelinde paylaşılır. Zap iş akışları, AI adımları, kod, MCP ve SDK aynı task tahsisinden çekilir.” Ücretsiz katman 100 task/ay ve iki adımlı iş akışı sınırı ile geliyor — yani ücretsiz katmanda ciddi bir şey kurmak mümkün değil.

AI tarafında ayrı bir sayaç var: Agents “activity” cinsinden ölçülüyor, Chatbots chatbot başına faturalanıyor, ve Zapier MCP için kural net: “Bir MCP araç çağrısı, Zapier planınızın kotasından iki task kullanır.” Yani AI özellikleri task’ın üstüne ikinci bir sayaç.

Make: modül başına (credit)

Önemli bir terminoloji değişikliği: Make artık “operasyon” değil credit faturalıyor. “Senaryonuzdaki her modül eylemi — bir Google Sheets satırı eklemek veya Gmail hesap verisi çekmek gibi — bir credit sayılır.” Eski Türkçe içeriklerde “operasyon” olarak geçen kavram bu.

Mantık Zapier’e benziyor (modül başına), ama ücretsiz katmandaki iki sınır Make’i küçük operasyon için özel bir konuma sokuyor: 15 dakikalık minimum zamanlama aralığı ve en fazla 2 aktif senaryo. Ücretli planlarda aralık 1 dakikaya kadar iniyor. Stok senkronizasyonu gibi bir iş için 15 dakikalık aralık pratikte yetersiz — yani Make’te ücretsiz katman gerçek bir seçenek değil, deneme ortamı.

AI tarafında Make’in resmî olarak sunduğu şeyler: Maia by Make (doğal konuşmayla otomasyon ve AI ajanı kurma), Make AI Agents (beta, tüm planlarda, kendi LLM anahtarlarınızla da kullanılabiliyor), AI Toolkit, Make Grid, AI Content Extractor ve AI Web Search modülleri.

n8n: çalıştırma başına (execution)

Küçük operasyon için en avantajlı model bu ve n8n’in kendi tanımı sebebini açıklıyor: “Bir execution, tüm iş akışınızın tek bir çalıştırılmasıdır. İş akışında kaç adım olduğu veya ne kadar veri işlediği önemli değil — hâlâ tek bir execution’dır.”

Yani 20 adımlı karmaşık bir iş akışı ile 2 adımlı basit bir iş akışı aynı maliyette. Türk sistemlerine HTTP çağrılarıyla bağlanmak zorunda kalacağınız — ki kalacaksınız, aşağıda göreceğiz — bir mimaride bu fark belirleyici.

Power Automate: kullanıcı veya bot başına

Microsoft’un modeli tamamen farklı: task veya credit değil, kullanıcı başına veya bot başına lisans. Power Automate Premium kullanıcı başına aylık, Power Automate Process bot başına aylık, Hosted Process ise Microsoft tarafından barındırılan bir VM dâhil bot başına aylık. AI tarafı Copilot Studio üzerinden kapasite bazlı (Copilot Credit).

Microsoft 365 lisansıyla hangi Power Automate yeteneğinin geldiği fiyat sayfasında belirtilmiyor ve istek limitleri ayrı bir sayfaya bırakılmış — yani zaten Microsoft ekosisteminde değilseniz bu araç için ek bir araştırma gerekiyor.

Karar kuralı

Basit: iş akışlarınız uzun ve HTTP çağrısı yoğunsa n8n; kısa, az adımlı ve hazır konnektör bolsa Zapier; arada bir yerde ve görsel senaryo yönetimi istiyorsanız Make; şirket zaten Microsoft ekosistemindeyse Power Automate. Türk e-ticaret operasyonlarının büyük kısmı birinci gruba düşüyor.

n8n lisansı: yaygın bir yanlış anlama

n8n hâlâ fair-code ve Sustainable Use License ile dağıtılıyor. Kendi kendine barındırma (self-hosting) tarafında Community Edition “tamamen ücretsiz ve sınırsız” — lisans anahtarı gerekmiyor, süresiz kullanılabiliyor. Ücretsiz kayıtla (Registered Community) klasörler, editör debug ve özel çalıştırma verisi notlandırma da açılıyor. SSO, projeler, git sürüm kontrolü, harici secret yönetimi gibi kalemler ücretli lisansa bağlı.

Lisansın iki işlevsel sınırı şu şekilde:

“Yazılımı yalnızca kendi dahili iş amaçlarınız için veya ticari olmayan ya da kişisel kullanım için kullanabilir veya değiştirebilirsiniz.”

“Yazılımı yalnızca ticari olmayan amaçlarla ücretsiz olarak yaptığınız takdirde dağıtabilir veya başkalarına sağlayabilirsiniz.”

Bunun anlamı, çok tekrarlanan bir yanlışın tersi: “Sustainable Use License ticari kullanıma izin vermez” cümlesi doğru değil. Kendi e-ticaret operasyonunuzu otomatikleştirmek için self-hosted n8n çalıştırmak, tam olarak “kendi dahili iş amaçlarınız” kapsamına giriyor — lisans bedeli yok, execution limiti yok. Kısıtlama yazılımı başkalarına sağlamak üzerine: n8n’i yeniden satmak, başkalarına hizmet olarak barındırmak veya ticari bir ürünün içine gömmek izinli değil.

Bir gri alan var ve dürüst olmak gerek: bir ajansın kendi n8n sunucusunda müşteri otomasyonları çalıştırması “dahili iş amaçları” kapsamında mı? Lisans metni bunu çözmüyor ve resmî bir açıklama bulamadım. Ajans modelinde çalışıyorsanız bunu n8n’e veya kendi hukuk danışmanınıza sormanız gerekiyor — internetteki yorumlara güvenmeyin.

Türkiye gerçeği: hazır konnektör yok

Bu, mimariyi belirleyen en somut kısıt. Dört platformun resmî entegrasyon dizinlerinde teyit edilebilenler:

Var olanlar:

• WooCommerce: Zapier, Make ve n8n’de mevcut. Zapier tarafında sipariş, müşteri, ürün (varyasyon dâhil), kupon, abonelik ve rezervasyon tetikleyicileri; n8n tarafında müşteri, sipariş ve ürün için tam CRUD.
• Shopify: dördünde de var. Power Automate tarafındaki bağlayıcı ise Independent Publisher, Premium sınıfı ve Preview durumunda; yalnızca dört eylem sunuyor. Yani birinci taraf Microsoft bağlayıcısı değil — bunu bilerek planlayın.
• ikas: Zapier’de native uygulaması var — dört dizin arasında native uygulaması bulunan tek Türk e-ticaret platformu. Tetikleyiciler: yeni müşteri, yeni ürün, yeni sipariş, güncellenen sipariş.

Resmî dizinlerde bulunmayanlar: Trendyol, Hepsiburada, Ticimax, İdeaSoft, Paraşüt, Logo, Netsis ve Türk e-fatura sağlayıcıları (Nilvera, Sovos, BirFatura, Foriba vb.) — Zapier, Make ve n8n dizinlerinde karşılığı yok. (Power Automate’in tam bağlayıcı listesini doğrulayamadım; bu araçlar için “yok” demiyorum, “teyit edemedim” diyorum.)

Bu, kötü haber gibi görünüyor ama aslında mimariyi netleştiriyor. Gerçekçi kurulum şu:

1. Mağaza tarafı için native konnektör: Shopify, WooCommerce veya ikas.
2. Türk sağlayıcılar için genel HTTP modülü: Paraşüt’ün belgelenmiş bir public API’si var (Parasut API V4). Trendyol ve Hepsiburada’nın da resmî geliştirici portalları ve satıcı API’leri var. Yani bu sistemlere ulaşılabiliyor; sadece hazır bir kutu yok, HTTP isteği yazmanız gerekiyor.

Ve işte n8n’in execution bazlı faturalandırması burada kazanıyor: HTTP çağrısı yoğun bir iş akışında Zapier her çağrıyı task olarak sayarken, n8n tüm akışı tek execution sayıyor. Aynı entegrasyon, aynı işi yaparak, iki araçta çok farklı maliyet üretiyor.

Ek not: ikas’ın kendi uygulama pazarı ve entegrasyon dokümantasyonu, otomasyon platformlarının kapsamadığı alanı kapsıyor — muhasebe, kargo ve lojistik, pazarlama ve pazaryeri kategorileriyle. Zapier ve Paraşüt entegrasyonları için ayrı destek makaleleri var. ikas kullanıyorsanız otomasyon platformuna gitmeden önce oraya bakmak zaman kazandırıyor.

KVKK: müşteri verisini yurt dışı bir araca göndermek

Buradan sonrası hukuki değil operasyonel bir başlık — çünkü yapılacak iş belli ve yapılmadığında yaptırım var.

Öncelikle kavramı doğru koyalım: müşteri adı, e-postası, telefonu veya sipariş bilgisi içeren bir promptu ABD veya AB merkezli bir dil modeline ya da otomasyon platformuna göndermek “kullanmak” değil, yurt dışına aktarımdır. Aynı şey, müşteri verisi tutan bir otomasyon platformunda senaryo çalıştırmak için de geçerli.

Hukuki çerçeve

KVKK’nın 9. maddesi 7499 sayılı Kanun ile değiştirildi (Resmî Gazete 12.03.2024, sayı 32487) ve değişiklikler 01.06.2024‘te yürürlüğe girdi. Kurul, 04.06.2024 tarihli 2024/959 sayılı kararıyla standart sözleşme metinlerini ve bağlayıcı şirket kuralları başvuru formlarını kabul etti. Ortaya kademeli bir rejim çıktı:

1. Yeterlilik (uygunluk) kararı — artık yalnızca ülke bazında değil, bir ülkedeki sektör veya bir uluslararası kuruluş için de verilebiliyor.
2. Uygun güvenceler — yeterlilik kararı yoksa: kamu kurumları arası anlaşma + Kurul izni; bağlayıcı şirket kuralları (grup içi aktarımlar için, önceden Kurul onaylı, her aktarımda ayrı izin gerekmiyor); standart sözleşme (ek izin gerektirmiyor, ancak Kurum’a bildirim şart); veya taahhütname + Kurul onayı.
3. Arızi haller — açık rıza, sözleşmenin ifası, üstün kamu yararı ve benzeri sınırlı bir liste.

Kritik nokta: KVKK’nın “yeterli korumanın bulunduğu ülkeler” sayfasında hâlâ bir belirleme yapılmadığı belirtiliyor — yani hiçbir ülke için yeterlilik kararı yok. Birinci yol kapalı. (Bu, pratik tavsiyenin bütün dayanağı olduğu için işlem öncesinde kvkk.gov.tr’den kendiniz doğrulayın.)

İkinci kritik nokta: açık rıza, sürekli çalışan bir entegrasyon için doğru dayanak değil. Açık rıza “arızi haller” katmanında ve KVKK bu katmanı açıkça “arızi, düzenli olmayan, süreklilik göstermeyen ve nadiren gerçekleşen” aktarımlarla sınırlıyor. Sürekli açık bir AI entegrasyonu arızi değil. Yani “kullanıcıdan onay aldım” cevabı bu yapıyı meşrulaştırmıyor.

Pratikte ne yapmak gerekiyor

Yeterlilik kararı olmadığına göre bir uygun güvence kurmanız gerekiyor. Küçük bir işletme için normal yol standart sözleşme. Dört tip var: SS-1 (veri sorumlusundan veri sorumlusuna), SS-2 (veri sorumlusundan veri işleyene), SS-3 (veri işleyenden veri işleyene), SS-4 (veri işleyenden veri sorumlusuna). Müşteri verisini yabancı bir AI veya otomasyon sağlayıcısına gönderen bir e-ticaret şirketi için normalde ilgili olan SS-2. (Bu eşleştirme bir yorum, KVKK’nın açıklaması değil — kendi durumunuz için danışın.)

Bildirim süresi: imzanın tamamlanmasından itibaren beş iş günü içinde Kurum’a bildirim. KVKK’nın 5 Şubat 2025 tarihli kamuoyu duyurusu, gerçekte gördüğü hataları sıralıyor ve bunlar tamamen usul hataları:

• Her iki tarafın (veya usulüne uygun yetkili imzacıların) imzalaması şart; eksik imza sözleşmeyi geçersiz kılıyor.
• Yabancı dilde de düzenlendiyse her iki taraf Türkçe metni imzalamalı; iki kolonlu sözleşmede imzalar Türkçe kolonda olmalı.
• İmza yetkisini gösteren tevsik edici belgeler sözleşmeyle birlikte sunulmalı ve fiilî imzacıları adıyla göstermeli.
• Taraf isimleri eksiksiz ve belgelerle birebir aynı olmalı.
• Bildirim fiziki olarak, KEP ile veya Standart Sözleşme Bildirim Modülü üzerinden; her iki taraf imza tarihini yazmalı ki sürenin tutup tutmadığı kontrol edilebilsin.
• Yabancı resmî belgeler için konsolosluk onayı veya apostil; yabancı dildeki belgeler için noter onaylı Türkçe çeviri.
• Geçmişe dönük yürürlük tarihi konulamıyor.
• “Seçimlik veya alternatif içerikli maddeler dışında standart sözleşme metinleri üzerinde herhangi bir ekleme, çıkarma veya değişiklik yapılmamalıdır.”

Bunların hiçbiri zor değil, ama hepsi atlanabilir türden. Bir de not: sağlayıcının “verilerinizi eğitimde kullanmıyoruz” veya “sıfır veri saklama” ayarı bu analizi değiştirmiyor — aktarım yine aktarım. Bu konuda KVKK’nın özel bir kararına rastlamadım; ama aktarımı ortadan kaldırmadığı açık.

Bağımsız olarak: KVKK md. 10 aydınlatma yükümlülüğü aktarımı ve alıcılarını isimlendirmeyi gerektiriyor, md. 12 güvenlik tedbirleri uygulanıyor.

Pazarlama tarafındaki yeni duyuru

Otomasyon kuran bir e-ticaret operasyonunu doğrudan ilgilendiren bir metin var: KVKK’nın 21 Temmuz 2026 tarihli “Üçüncü Kişilerden Elde Edilen Kişisel Verilerin Reklam ve Pazarlama Amaçlı Kullanılmasına İlişkin Kamuoyu Duyurusu”. Temel tespitler:

• “kişisel verilerin üçüncü kişilerden elde edilmiş olması, veri sorumlularına bu verileri reklam ve pazarlama amacıyla işleme konusunda doğrudan bir hukuki dayanak sağlamamaktadır.” Referral, marka elçiliği ve “tanıdık yönlendirmesi” kurguları doğrudan isimlendirilmiş.
• Veri ilgili kişiden doğrudan toplanmadığında aydınlatma zamanlaması: makul süre içinde; iletişim kurulacaksa ilk iletişimde; aktarılacaksa en geç ilk aktarımda.
• Zımni davranış açık rıza değil: aramada hatta kalmak, soru sormak veya SMS’e “STOP” yazmamak rıza sayılmıyor. “belirtilen unsurları taşımayan zımni davranışlar tek başına geçerli bir açık rıza olarak kabul edilememektedir.”
• Aydınlatma ve açık rıza ayrı işlemler ve bağımsız yürütülmeli.
• Uyumsuzluk 6698 md. 18 kapsamında idari yaptırım doğurabiliyor.

Pratik çıkarım: e-posta listesi büyütmek için kurduğunuz otomasyonun girdisi “müşterinin arkadaşının e-postası” ise, o otomasyonu kapatmanız gerekiyor.

KVKK’nın AI rehberleri

KVKK’nın bu alanda iki yayını var. Eskisi “Yapay Zekâ Alanında Kişisel Verilerin Korunmasına Dair Tavsiyeler” — tasarımda mahremiyet, veri minimizasyonu, model doğruluğunun sürekli izlenmesi, itiraz ve silme hakları, otomatik karar almada insan gözetimi gibi başlıklar. Güncel ve doğrudan ilgili olanı ise “Üretken Yapay Zekâ ve Kişisel Verilerin Korunması Rehberi (15 Soruda)”, yayınlanma tarihi 24 Kasım 2025. Üretken AI’nın yaşam döngüsü boyunca kişisel veri işleme faaliyetlerinde veri sorumlusu konumundaki aktörlere yol göstermeyi amaçlıyor. Otomasyon kurmadan önce okunması gereken metin bu.

Türkiye’de AI kanunu var mı?

Hayır. TBMM’de bir “Yapay Zeka Kanun Teklifi” var (Esas No 2/2234, Başkanlığa geliş 24/06/2024) ve iki yıldan fazla süredir komisyonda; bir muhalefet milletvekilinin kanun teklifi. 2026’da AI ile ilgili başka teklifler de komisyonlara sevk edilmiş durumda, ancak hiçbiri yasalaşmadı.

2026’nın gerçek gelişmesi yasama değil yürütme tarafında: Türkiye Yapay Zekâ Eylem Planı (2026-2030) ile ilgili 2026/9 sayılı Cumhurbaşkanlığı Genelgesi, 18 Ağustos 2026 tarihli 33344 sayılı Resmî Gazete‘de yayımlandı. Ancak bunu doğru çerçevelemek gerek: Cumhurbaşkanlığı Genelgesi bir politika ve koordinasyon aracı; AB Yapay Zekâ Tüzüğü tarzı özel şirketlere yükümlülük getiren bir kanun değil. İkisini karıştıran içeriklere dikkat.

Kurulum sırası

1. Önce süreci yazın, aracı sonra seçin. Hangi adım hangi sistemden veri alıyor, hangi sisteme yazıyor? Bunu bir sayfada göremiyorsanız otomatikleştirmek için erken.
2. Kişisel veri geçen adımları işaretleyin. Bu adımlar için yurt dışına aktarım prosedürünü kurun (standart sözleşme, imza, tevsik belgeleri, 5 iş günü bildirim) — veya o adımı kişisel veri geçmeyecek şekilde yeniden tasarlayın. İkincisi genellikle daha ucuz: müşteri adı yerine sipariş numarası, e-posta yerine anonim kimlik.
3. Faturalandırma birimine göre araç seçin. HTTP yoğun ve uzun akışlar → n8n; kısa akış ve hazır konnektör → Zapier; görsel senaryo yönetimi → Make.
4. Tek bir akışla başlayın ve iki hafta insan onayıyla çalıştırın. Otomasyonun çıktısını göndermeden okuyun. Hataları not edin.
5. Hata bildirimi kurun. Sessizce çalışmayı bırakan bir otomasyon, hiç kurulmamış bir otomasyondan daha tehlikeli — çünkü onun çalıştığını sanıyorsunuz. Her akışa bir başarısızlık bildirimi bağlayın.
6. Tek bir metrik belirleyin. Kurtardığınız süre, düşen hata sayısı, kısalan yanıt süresi — ne olursa. Ölçmediğiniz otomasyonun işe yarayıp yaramadığını bilemezsiniz.

Kaçınılacak dört hata

• Ücretsiz katmanla üretime geçmek. Make’in 15 dakikalık aralığı ve 2 senaryo sınırı, Zapier’in 2 adımlı iş akışı sınırı gerçek işi kaldırmıyor. Ücretsiz katman deneme ortamı; onunla üretim kurunca üçüncü hafta terk ediliyor.
• Sabit aralıklı tam senkronizasyon. Hem gereksiz credit/task yakıyor hem pazaryeri API limitlerine çarpıyor. Değişeni gönderen bir mimari kurun.
• Müşteriye giden mesajı onaysız otomatikleştirmek. Kazancın riske döndüğü tek nokta bu. Taslak üret, insan onaylasın.
• Aktarım prosedürünü “sonra hallederiz” listesine atmak. Standart sözleşme imza tarihinden itibaren 5 iş günü içinde bildirilmek zorunda ve geçmişe dönük yürürlük tarihi konulamıyor. Yani sonradan düzeltmek mümkün değil, yeniden yapmak gerekiyor.

Beklentiyi doğru kurmak

No-code otomasyon, küçük bir e-ticaret operasyonunda gerçek zaman kazandırıyor — ama kazandırdığı yer sandığınız yer olmayabilir. En yüksek getirili akışlar genellikle sıkıcı olanlar: sipariş verisinin muhasebeye akması, stok uyarısı, iade kaydının açılması, fatura numarasının panele yazılması. Bunlar heyecan verici değil ama her gün tekrarlanıyor ve hata payı yüksek.

Buna karşılık en çok konuşulan akışlar — AI ajanı, otomatik içerik, otomatik müşteri yanıtı — en çok kontrol gerektirenler. İkisini aynı kurulumda başlatmak, ikisini de yarım bırakmakla sonuçlanıyor.

Sıkıcı olanla başlayın. İşleyip işlemediğini iki hafta izleyin. Ve araç seçimini, faturalandırma biriminin sizin iş akışı biçiminize uygun olup olmadığına göre yapın — arayüzün güzelliğine göre değil.

Sık sorulan sorular

Task, credit ve execution arasındaki fark nedir?

Üçü de “bir işlem” anlamına gelir ama sayma biçimleri farklıdır. Task genellikle akıştaki her adımı ayrı sayar; execution tüm akışı tek işlem kabul eder; credit ise adımın türüne göre değişen bir ağırlık uygular. Aynı iş akışı, aynı hacimde, bu üç modelde birbirinden çok farklı aylık fatura üretebilir. Bu yüzden karşılaştırmayı paket fiyatı üzerinden değil, kendi aylık işlem sayınızla yapın.

Küçük bir mağaza için otomasyon aylık ne kadar tutar?

Hacme ve seçtiğiniz modele bağlı. Günde birkaç düzine sipariş alan bir mağaza çoğu aracın ücretsiz ya da giriş katmanında kalabilir. Maliyet asıl olarak akış sayısı değil, akıştaki adım sayısı ve tetiklenme sıklığı arttığında büyür. Karar öncesi en yoğun ayınızın işlem sayısını baz alın, ortalamayı değil.

Otomasyonu nereden başlatmalıyım?

Bir hafta boyunca tekrar eden işleri not edin ve en çok zaman alan tek işi seçin. Aynı anda birden fazla akış kurmaya çalışmak, kurulumların yarım kalmasının en yaygın sebebidir. İlk akış çalışıp güven verdikten sonra ikinciye geçin.

Müşteri verisini yapay zekâ aracına göndermek KVKK açısından sorun mu?

Kişisel veriyi üçüncü bir tarafa, çoğu zaman da yurt dışındaki bir sunucuya aktarmış olursunuz; bu, aydınlatma metninizde yer alması gereken bir işlemdir. Riski düşürmenin en pratik yolu, veriyi akışa girmeden önce sadeleştirmek: ad, telefon, adres gibi tanımlayıcı alanları ayıklayıp yalnızca sorunun özetini göndermek çoğu senaryoda yeterli olur.

Otomasyon kurunca müşteri memnuniyeti düşer mi?

Onaysız gönderilen otomatik mesajlar düşürür. Yapay zekânın taslak ürettiği, insanın onaylayıp gönderdiği kurulumlar ise yanıt süresini kısalttığı için genellikle yükseltir. Pratik kural: müşteriye giden hiçbir metin, fiyat ya da taahhüt onaysız gitmesin.

İlgili okumalar

• Küçük E-Ticarette Yapay Zekâ Otomasyonu: 5 Pratik Sistem — önce hangi işi otomatikleştireceğinizi seçmek için
• Yapay Zekâ ile İçerik Üretiminin Sınırları — üretilen metni yayımlamadan önce
• Pazaryeri Kâr Marjı Hesaplayıcı — otomasyon maliyetini birim ekonomiye yansıtmak için
• pazaryeri katalog yönetimi
• E-Ticarette Yapay Zekâ ve Otomasyon Rehberi — konunun tamamını sırayla ele alan rehber

Kaynaklar ve resmî bağlantılar

• KVKK — Kişisel Verilerin Yurt Dışına Aktarılması Rehberi — Yurt dışına aktarımda yeterlilik kararı, uygun güvenceler ve arızi haller
• KVKK — Yurt Dışına Aktarım — Kanun’un 9. maddesinin üç kademeli yapısının resmî özeti
• KVKK — Standart sözleşmelerde dikkat edilecek hususlar (kamuoyu duyurusu) — Standart sözleşme kullanımı ve Kurum’a bildirim yükümlülüğü
• Ticaret Bakanlığı ETBİS — E-ticaret mevzuatı listesi — E-ticaret mevzuatının resmî ve güncel listesi
• Resmî Gazete — Elektronik Ticaret Aracı Hizmet Sağlayıcı ve Elektronik Ticaret Hizmet Sağlayıcılar Hakkında Yönetmelik — Pazaryeri ve hizmet sağlayıcı yükümlülükleri yönetmeliği

Kaynaklar: zapier.com/pricing, make.com/en/pricing, n8n.io/pricing ve n8n Sustainable Use License metni, microsoft.com Power Automate fiyatlandırma, ilgili resmî entegrasyon dizinleri, apidocs.parasut.com; KVKK yurt dışına aktarım sayfası, standart sözleşmeler sayfası, 5 Şubat 2025 ve 21 Temmuz 2026 tarihli kamuoyu duyuruları, “Üretken Yapay Zekâ ve Kişisel Verilerin Korunması Rehberi (15 Soruda)” (24 Kasım 2025); TBMM kanun teklifi kaydı 2/2234; Resmî Gazete 18 Ağustos 2026 – 33344. Tümü Ağustos 2026 itibarıyla. Fiyat ve kota bilgileri sağlayıcılar tarafından haber verilmeden değiştirilebiliyor. Bu yazı hukuki danışmanlık değildir; kişisel veri aktarımı konusunda kendi hukuk danışmanınıza başvurun.

Mevzuat, ücret tarifeleri ve platform politikaları değişebilir. Bu yazıdaki bilgiler yayın tarihindeki duruma göre hazırlanmıştır; işlem yapmadan önce yukarıdaki resmî kaynaklardan güncel durumu teyit edin.

Yazar hakkında

Toros Panos

E-ticaret ve pazaryeri operasyonu üzerine çalışıyorum. Bu sitede Trendyol, Hepsiburada ve Amazon operasyonu, birim ekonomi hesabı, mikro ihracat ve no-code otomasyon konularında; platformların resmî dokümantasyonuna ve güncel mevzuata dayanan uygulamalı rehberler yayımlıyorum.

Danışmanlık . Tüm yazıları . LinkedIn