Son güncelleme: Mevzuat, ücret tarifeleri ve platform politikaları değişir. Bu rehber düzenli olarak gözden geçirilir.
Bu yazı E-İhracat Rehberi rehberinin bir parçasıdır.
E-ihracatta pazar seçimi bir yıl öncesine kadar büyük ölçüde talep ve lojistik sorusuydu. 2026’da değil. On iki ay içinde üç büyük pazarın da küçük gönderilere uyguladığı gümrük rejimi değişti — ikisi kalıcı, biri hâlâ hareket hâlinde. Eski hesabınızla çalışmaya devam ediyorsanız, birim maliyetiniz gerçekte olduğundan düşük görünüyor.
Aşağıda AB, İngiltere ve ABD’nin Ağustos 2026 itibarıyla geçerli durumunu, hangisinin karara bağlandığını ve hangisinin hâlâ müzakere edildiğini birincil kaynaklara dayanarak çıkarıyorum. Bu alanda tarih damgası olmayan bilgi işe yaramıyor; bu yüzden her kalemde yürürlük tarihini bırakıyorum.
| Pazar | 2026’da değişen | Pratik sonuç |
|---|---|---|
| Avrupa Birliği | 150 avro muafiyeti kalktı | Düşük fiyatlı gönderide vergi avantajı bitti |
| İngiltere | KDV kuralı aynı, gümrük vergisi değişiyor | Fiyatlama KDV değil vergi tarafından etkileniyor |
| ABD | De minimis uygulaması sona erdi | Üç pazar içindeki en büyük değişiklik |
Avrupa Birliği: 150 avro muafiyeti kalktı
Bu artık bir öneri veya taslak değil; yürürlükte olan bir tüzük. Konsey Tüzüğü (AB) 2026/382, Resmî Gazete’de 18 Şubat 2026‘da yayımlandı ve 1 Temmuz 2026‘dan itibaren uygulanıyor. Tüzük, 1186/2009 sayılı Tüzüğün 23 ve 24. maddelerini yürürlükten kaldırıyor — yani 150 avro altı gönderilerdeki gümrük vergisi muafiyetini.
Yerine geçici bir rejim geldi: mesafeli satış kapsamında, iç değeri 150 avroyu geçmeyen gönderilerde beyan satırı başına 3 avro gümrük vergisi. Süre: 1 Temmuz 2026 – 1 Temmuz 2028.
İki detay maliyeti sandığınızdan büyük yapıyor:
“Beyan satırı başına” ifadesi paket başına demek değil. Komisyon rehberindeki tanıma göre beyan satırı, bir gönderi içinde aynı tarife sınıflandırmasını, tanımı ve varsa menşei paylaşan bir veya daha fazla ürün. Ve 3 avro miktardan bağımsız olarak her satır için uygulanıyor. Yani üç farklı GTİP kodundan ürün içeren tek bir paket 9 avro ödüyor. Çok kalemli sepetlerde satan bir mağaza için bu, birim maliyeti tek kalemli satıştan çok daha fazla etkiliyor.
KDV rejiminden bağımsız uygulanıyor. Komisyon rehberi bu konuda net: “…3 avro gümrük vergisinin, kullanılan KDV rejiminden bağımsız olarak (IOSS, Özel Düzenlemeler veya Standart KDV) mesafeli satışta 150 avroya kadar olan gönderilerdeki tüm eşyaya uygulanması amaçlanmaktadır.” IOSS’a kayıtlı olmak bu vergiden kurtarmıyor.
Buna karşılık KDV tarafındaki 150 avro eşiği yerinde duruyor. Aynı rehberin ifadesiyle 23 ve 24. maddelerin kaldırılması “mesafeli satışlarla ilgili KDV rejimlerini ve kurallarını etkilemeyecek”. Yani IOSS hâlâ 150 avro altı mesafeli satışlar için geçerli mekanizma; değişen tek şey bu bantta verginin artık sıfır olmaması.
Türkiye ve gümrük birliği: dikkatli bir cümle
Burada Türkçe kaynakların büyük kısmının yaptığı bir atlamayı yapmayacağım. Yaygın başlık şu: “Türk satıcılar 3 avroyu ödemeyecek.” Bu cümleyi olduğu gibi yazmak doğru değil, çünkü elimizdeki iki resmî bilgi birbirini tam olarak tamamlamıyor.
Doğrulanmış olan: Komisyon’un 3 avro rehberi, tercihli ticaret ve gümrük birliği anlaşmalarından yararlanan eşyanın “5”ten farklı bir tercih kodu verilebildiği durumlarda H1 beyanında beyan edilmesi gerektiğini ve indirimli oran talep edilebileceğini söylüyor. Yani hukuken bir çıkış yolu var. Ve Türkiye tarafı bu yolu kullanılabilir kılmak için altyapı kurdu: Ticaret Bakanlığı, AB’ye giden 150 avro altı basitleştirilmiş beyan gönderileri için otomatik e-A.TR mekanizmasını 3 Temmuz 2026‘da devreye aldı ve gerekçesini açıkça “ek mali yüklerin önlenmesi” olarak koydu.
Doğrulanmayan kısım: aynı Komisyon rehberi, IOSS kapsamındaki 150 avro altı mesafeli satışlarda 3 avronun beyan satırı başına istisnasız uygulandığını da söylüyor — ve tercih talebi, IOSS paketlerinin tipik olarak kullandığı düşük değerli veri setinden (H7) değil H1 beyanından geçiyor.
Bu yüzden doğru çerçeve şu: Türkiye tarafında gümrük birliği tercihini talep etmeye yarayan bir mekanizma kurulmuş durumda; bunun sizin gönderinizde 3 avroyu tamamen kaldırıp kaldırmadığı, taşıyıcınızın hangi beyan tipini kullandığına bağlı. Bunu kargo firmanıza somut olarak sorun: “AB gönderilerimde hangi beyan tipini kullanıyorsunuz ve otomatik e-A.TR ile tercih talebi ediyor musunuz?” Cevap “H7” ise 3 avroyu ödüyorsunuz demektir ve bunu fiyatınıza yansıtmanız gerekir.
Beklemede olan: paket başına işlem ücreti
AB’de bir ücret daha yolda ama henüz kabul edilmedi. Avrupa Komisyonu’nun kendi ifadesiyle: “Konsey mandası uyarınca işlem ücretinin Kasım 2026’da yürürlüğe girmesi bekleniyor. İçerik ve tarih şu anda müzakere ediliyor.”
Basında yaygın olarak paket başına yaklaşık 2 avro, 1 Kasım 2026’dan itibaren şeklinde geçiyor. Ancak bu tutar ve tarih henüz kabul edilmiş bir hukuki metne dayanmıyor. 2027 fiyatlamasını yaparken bunu bir risk kalemi olarak modellemek doğru; kesin bir maliyet olarak yazmak değil. Önümüzdeki üç ayda takip edilmesi gereken tek AB başlığı bu.
Uzun vade: AB Gümrük Reformu
Planlanan yapı şu: AB Gümrük Veri Merkezi e-ticaret gönderileri için 2028‘de açılıyor, diğer ithalatçılar için 2031‘de gönüllü, 2034‘te zorunlu hâle geliyor. Bir AB Gümrük Otoritesi kuruluyor, düşük değerli eşya için vergi kategorileri dörde indiriliyor ve online platformlar, vergiyi ve KDV’yi satın alma anında toplamaktan sorumlu ithalatçı konumuna geçiyor.
Son madde uzun vadede en belirleyici olan: platform üzerinden satıyorsanız, gümrük yükümlülüğünün büyük kısmı yapısal olarak platforma kayıyor. Kendi sitenizden AB’ye satıyorsanız kaymıyor. Bu, 2028 sonrası kanal stratejisini etkileyecek bir ayrım.
İngiltere: KDV kuralı aynı, gümrük vergisi değişiyor
İngiltere’de 135 sterlin KDV eşiği yerinde duruyor. HMRC rehberine göre 135 sterlini geçmeyen gönderilerde yurt dışı satıcı, satış anında İngiltere KDV’sini tahsil ve beyan ediyor; B2B satışta müşteri İngiltere KDV numarası verirse tersine yükümlülük (reverse charge) uygulanıyor. 135 sterlinin üstünde normal ithalat KDV ve gümrük kuralları işliyor. Ayrıca ticari olmayan gönderiler için 39 sterlinlik ayrı bir muafiyet var.
Değişen kısım gümrük vergisi tarafında. GOV.UK’nin 13 Temmuz 2026 tarihli “Reforming customs rules for low value imports” politika belgesi, düşük değerli ithalatlardaki 135 sterlinlik gümrük vergisi muafiyetinin kaldırılacağını ve yerine veri, ödeme ve uyum gereklilikleri içeren yeni bir düzenlemenin geleceğini açıklıyor.
Ama tarih belli değil. Politika belgesinin kendisinde bir uygulama tarihi yok. İkincil kaynaklar 2028 veya 2029’a işaret ediyor. Doğru okuma: açıklandı, tarihi henüz belgede yer almıyor. İngiltere’ye satıyorsanız bu, 2026-2027 için bir maliyet kalemi değil; 2028 planlaması için bir izleme maddesi.
Kritik ayrım: KDV ve gümrük vergisi iki ayrı ray. İngiltere’nin gümrük muafiyetini kaldırması, satış anında KDV tahsil etme yükümlülüğünüzü değiştirmiyor. O yükümlülük 2021’den beri zaten var ve İngiltere’ye ilk satıştan önce KDV kaydı gerektiriyor.
ABD: de minimis bitti, ve bu en büyük değişiklik
800 dolarlık muafiyet (Section 321) artık yok. Süreç iki adımda tamamlandı:
- Başkanlık Kararnamesi 14388 (20 Şubat 2026, yürürlük 24 Şubat 2026): “50 U.S.C. 1702(b) kapsamına girmeyen hiçbir eşya gönderisine, değeri ne olursa olsun, vergisiz de minimis muafiyeti uygulanmayacaktır.”
- CBP ara nihai kuralı (Federal Register, 24 Haziran 2026, yürürlük 24 Temmuz 2026): uluslararası posta ağı üzerinden gelen eşya için de minimis muafiyeti süresiz olarak askıya alındı ve posta yoluyla gelen, 2.500 dolara kadar değerdeki eşya için yeni bir “postal informal entry” süreci kuruldu.
Yeni sürecin operasyonel gereklilikleri, Türkiye’den tek tek paket göndermeyi neredeyse imkânsız hâle getiriyor:
- 10 haneli HTSUS sınıflandırması her gönderi için zorunlu
- Temel ithalat ve giriş teminatı (bond) alınması gerekiyor (19 CFR 113.62)
- Vergi verisi CBP’ye, varıştan sonraki ayın 7’sine kadar iletilmeli
- Ödeme Pay.gov üzerinden
- Kota, anti-damping/telafi edici vergi ve serbest ticaret anlaşması talebi olan eşya formal entry kullanmak zorunda
- Yeni veri alanlarına uyum tarihi: 22 Ekim 2026
Bir de geçici bir katman kalktı: 2026 Şubat’ında Trade Act 1974’ün 122. maddesi uyarınca konulan düz %10 ithalat sürşarjı, 24 Temmuz 2026’da sona erdi (150 günlük yasal azami süre). Yani vergiler şimdi normal MFN oranı + varsa Section 232 / Section 301 katmanlarından oluşuyor.
Türkiye’ye özel bir oran vermiyorum ve bunun sebebi önemli: son on iki ayda ABD tarife mimarisi üç kez değişti (IEEPA tarifeleri → mahkeme kararıyla iptal → Section 122 → süresi doldu → Section 301 zorla çalıştırma listesi). Hangi oranı yazarsam üç ay içinde yanlış olma ihtimali yüksek. Doğru soru şu: ürününüzün 10 haneli HTS satırındaki güncel oranı taşıyıcınızdan veya gümrük müşavirinizden alın.
ABD’ye satmanın pratik yolları
Bu tabloda üç gerçekçi model kalıyor:
- DDP gönderim, beyanı sizin adınıza dosyalayan bir taşıyıcı üzerinden. Maliyet artıyor ama süreç yönetilebilir kalıyor ve müşteri kapıda sürpriz fatura görmüyor — ki bu, iade oranını doğrudan etkiliyor.
- Pazaryeri üzerinden satış, platformun ithalatçı (importer of record) olduğu bir modelde. Uyum yükünün büyük kısmı platforma geçiyor.
- ABD içinde depolama (FBA veya 3PL). Toplu tek sevkiyat, sonra yurt içi gönderim. De minimis sonrası dünyada ölçek büyüdükçe en verimli model bu hâle geliyor.
Kendi kendine yönetilen, 800 doların altındaki posta gönderileri modeli artık işlemiyor — bir dosyalayıcı ve teminat olmadan mümkün değil.
Pazar seçim kriterleri: 2026 sürümü
Bu tabloda pazar seçimini şu sırayla yapmak gerekiyor:
- Sepet tutarınız ne? AB’de 150 avronun altındaki sepetler artık beyan satırı başına 3 avro taşıyor. Ortalama sepetiniz 25 avro ise bu, birim ekonomisinde ciddi bir kalem. Ortalama sepetiniz 200 avro ise 150 avro bandının dışındasınız ve normal ithalat kurallarına tabisiniz. Düşük sepetli, çok kalemli satış modeli AB’de en çok etkilenen model.
- Kaç farklı GTİP satıyorsunuz? Tek kalemli, tek tarifeli ürün satan bir mağaza AB’de satır başına bir kez ödüyor. Karışık sepet satan bir mağaza her satır için ödüyor. Sepet birleştirme politikanız artık bir gümrük kararı.
- Gümrük birliği avantajını gerçekten kullanabiliyor musunuz? Türk menşeli ürün satıyorsanız ve taşıyıcınız otomatik e-A.TR ile tercih talep ediyorsa AB’de yapısal bir avantajınız var. Üçüncü ülke menşeli ürün satıyorsanız yoktur. Bu, ürün kaynağı seçimini pazar seçiminden ayrılamaz hâle getiriyor.
- ABD’de bir dosyalayıcı ve teminat kurgunuz var mı? Yoksa ABD’yi kendi sitenizden değil, pazaryeri veya FBA üzerinden düşünün.
- İngiltere için KDV kaydınız var mı? 135 sterlin altı satışta bu zorunlu ve gümrük tarafındaki değişiklikten bağımsız.
- Ürün güvenliği ve uyum yükünü hesapladınız mı? AB’de GPSR sizden AB’de yerleşik bir Sorumlu Kişi istiyor (13 Aralık 2024’ten beri yürürlükte) ve Türkiye AB üyesi olmadığı için bu şart atlanamıyor. Ambalaj EPR ve kategori bazlı EPR yükümlülükleri de var. Bunlar gönderi başına bir maliyet değil, sabit bir giriş bedeli — ve tek ülkeye yapılan küçük hacimli satışta bu bedel amortize edilemiyor.
Bu altı sorunun toplamı çoğu küçük satıcı için aynı sonuca çıkıyor: tek bir pazara, düzgün uyumla girmek; üç pazara yarım uyumla girmekten çok daha kârlı. Sabit uyum maliyetleri pazar başına ödeniyor; hacim ise pazar başına bölünüyor.
Beklentiyi doğru kurmak
2026’nın hikâyesi şu: dünyanın üç büyük tüketici pazarı da, küçük değerli sınır ötesi gönderilere uyguladığı ayrıcalığı kaldırdı ya da kaldırıyor. Bu yapısal bir yön değişikliği, geçici bir dalgalanma değil. On yıl boyunca sınır ötesi e-ticareti kolay yapan şey — düşük değerli paketin gümrükten neredeyse görünmez geçmesi — bitiyor.
Bunun kaybedeni, tek tek küçük paket gönderen modeli. Kazananı ise iki uç: yeterince yüksek sepet tutarıyla normal ithalat kurallarında çalışanlar, ve hedef pazarda depolayıp yurt içi gönderim yapanlar. Arada kalan model — düşük sepetli, doğrudan Türkiye’den gönderim — her üç pazarda da maliyet baskısı altında.
Son bir not: bu yazıdaki her rakam bir tarihe bağlı. AB’nin işlem ücreti Kasım 2026’da gelebilir, İngiltere’nin tarihi belli olabilir, ABD tarife mimarisi yine değişebilir. Fiyat listenizi yılda bir güncelleyen bir işletmeyseniz, 2026-2027 döneminde bu sıklık yetmiyor. Çeyreklik bir kontrol takvimi kurun — hangi kaynağa bakacağınızı da yazın, çünkü bu alanda ikincil kaynaklar sistematik olarak geç ve sık sık yanlış.
Sık sorulan sorular
Pazar seçimini neye göre yapmalıyım?
Üç değişken kararı büyük ölçüde belirler: hedef ülkenin düşük değerli gönderilere uyguladığı vergi eşiği, o ülkeye kargo maliyeti ve teslim süresi, kategorinizde yerel rekabetin yoğunluğu. Bu üçünü tahmin etmek yerine, ilk 20 gönderiyi tek bir pazarda deneyip gerçekleşen maliyetleri ölçmek çok daha güvenilir sonuç verir.
Gümrük vergisini kim öder?
Bunu teslim şekli (Incoterm) belirler. DDP’de vergiyi siz üstlenir ve fiyatınıza yansıtırsınız; DAP’ta alıcı öder. Belirsiz bırakmak iki seçenekten de kötüdür: alıcı kapıda beklemediği bir vergiyle karşılaşırsa gönderiyi reddeder, ürün de para da yolda kalır.
Birden fazla pazara aynı anda açılmalı mıyım?
Genellikle hayır. Her pazarın kendi vergi rejimi, kargo maliyeti ve müşteri beklentisi var; ikisini aynı anda öğrenmeye çalışmak operasyonu yavaşlatır. Bir pazarda birim ekonomi pozitif hâle geldikten sonra ikinciye geçin.
Fiyatı hedef ülke parasıyla mı belirlemeliyim?
Evet, alıcının gördüğü fiyat kendi para biriminde olmalı. Ancak maliyet hesabınızı kendi para biriminizde tutun ve kur dalgalanmasına karşı marja pay bırakın — özellikle vade süresi uzun kanallarda.
İade gelirse ne olur?
Uluslararası iade, yurt içi iadeden çok daha pahalıdır: çift yön kargo, olası gümrük masrafı ve uzun süre. Bu yüzden hedef pazar seçerken iade oranı yüksek kategorilerde (özellikle giyim) marjı buna göre kurun ya da iade yerine kısmi geri ödeme politikası değerlendirin.
İlgili okumalar
- Mikro İhracata Başlangıç: ETGB ve Limitler — pazarı seçtikten sonraki prosedür
- Pazaryeri Kâr Marjı Hesaplayıcı — hedef pazarın maliyetlerini birim ekonomiye yansıtmak için
- Amazon Satıcılığı Rehberi — seçtiğiniz pazarda Amazon üzerinden satmak için
- Amazon FBA mı FBM mi
- FBA ücret katmanları
- gerçek kâr marjı hesaplama
- E-İhracat Rehberi — konunun tamamını sırayla ele alan rehber
Kaynaklar ve resmî bağlantılar
- Avrupa Komisyonu — EU Customs Reform — 150 avro muafiyetinin kalkması ve geçici ürün başına gümrük vergisi
- GOV.UK — Yurt dışından İngiltere’deki tüketiciye doğrudan satışta KDV — 135 sterlinlik eşik ve satış anında KDV tahsili kuralı
- ABD Federal Register / CBP — de minimis muafiyetinin süresiz askıya alınması — de minimis muafiyetinin süresiz askıya alınmasına dair resmî düzenleme
- Ticaret Bakanlığı — BGB kapsamında elektronik A.TR dolaşım belgesi — AB’ye ihracatta elektronik A.TR dolaşım belgesi uygulaması
- Ticaret Bakanlığı — E-İhracat Destekleri kılavuzları ve ülke gümrük uygulamaları rehberi — E-ihracat pazarları ve ülke gümrük uygulamaları rehberi
- Ticaret Bakanlığı — E-İhracat Destekleri — Pazara giriş ve e-ihracat destek kalemleri
Kaynaklar: Konsey Tüzüğü (AB) 2026/382 (OJ 18 Şubat 2026), Avrupa Komisyonu “3 avro geçici gümrük vergisi” rehberi (2 Haziran 2026), AB Gümrük Reformu sayfası, GOV.UK “VAT and overseas goods sold directly to customers in the UK” ve “Reforming customs rules for low value imports” (13 Temmuz 2026), Başkanlık Kararnamesi 14388 (20 Şubat 2026), CBP ara nihai kuralı (Federal Register, 24 Haziran 2026) ve CBP CSMS bildirimi (8 Temmuz 2026), Ticaret Bakanlığı duyuruları (3 Temmuz ve 5 Ağustos 2026). Tümü Ağustos 2026 itibarıyla. Bu yazı bilgilendirme amaçlıdır; gümrük veya vergi danışmanlığı değildir.
Mevzuat, ücret tarifeleri ve platform politikaları değişebilir. Bu yazıdaki bilgiler yayın tarihindeki duruma göre hazırlanmıştır; işlem yapmadan önce yukarıdaki resmî kaynaklardan güncel durumu teyit edin.
Haftalık bülten
Pazaryeri ve e-ihracatta bu hafta ne değişti?
Komisyon oranları, mevzuat ve algoritma değişikliklerini haftada bir, tek e-postada özetliyorum. Reklam yok, tekrar yok — istediğiniz an tek tıkla çıkabilirsiniz.
